Η Γαρυφαλλιά

γαρυφαλλιά
Η γαρυφαλλιά είναι ένα ανθοκομικό φυτό που κατάγεται από τις χώρες της μεσογείου. Ήταν ένα γνωστό ανθοκομικό φυτό στην αρχαιότητα και αναφέρεται από την Θεόφραστο. Στην χώρα μας καλλιεργείται τα τελευταία 50 χρόνια, και σήμερα αποτελεί το κυριότερο ανθοκομικό φυτό για παραγωγή δρεπτών ανθέων σε μία έκταση 1500 στρεμμάτων. Από αυτά τα στρέμματα το 60 % καλλιεργούνται σε θερμοκήπια και τα υπόλοιπα 40% καλλιεργούνται σαν υπαίθρια. Το κυριότερο κέντρο παραγωγής στην Ελλάδα είναι η Κρήτη. Επίσης καλλιεργείται στην Αττική στην περιοχή του Μαραθώνα, Αυλώνα, Μενιδίου, αλλά και στην Πελοπόννησο στην περιοχή του Γαλατά και την Τροιζηνία και την Μακεδονία.
Βοτανική ταξινόμηση
Η γαρυφαλλιά ανήκει στην οικογένεια των Caryophyllaceae. Οι ποικιλίες που καλλιεργούνται προέρχονται από τα είδη, Dianthus caryophyllus και Dianthusfruticosus. Είναι φυτό ποώδες, και πολυετές. Χαρακτηρίζεται από βλαστούς που έχουν κόμβους και φύλλα στενόμακρα χωρίς μίσχους με χαρακτηριστικό πρασινογάλαζο χρώμα. Τα άνθη της έχουν 5 ενωμένα σέπαλα και στεφάνη με πολλά πέταλα.
Οι κόμβοι της βάσης του φυτού δίνουν τα καλύτερα γαρύφαλλα, ενώ της κορυφής δίνουν γαρύφαλλα που δεν είναι εμπορεύσιμα. Τα άνθη της γαρυφαλλιάς έχουν διάφορα χρώματα. Ο καρπός της είναι κάψα.
Σήμερα με την μέθοδο της κλωνικής επιλογής, και των διασταυρώσεων έχουν δημιουργηθεί πολλές παραγωγικές ποικιλίες που διακρίνονται για την αντοχή τους στις διάφορες ασθένειες και στην καλή διατηρησιμότητα τους.
Κλιματολογικές συνθήκες της καλλιέργειας
Τα καλύτερα εδάφη για την καλλιέργεια της γαρυφαλλιάς είναι τα ελαφρά, αμμοπηλώδη που έχουν καλή στράγγιση και ρΗ 6,5- 7,5. Τα πολύ αμμώδη όπως και τα πολύ αργιλώδη εδάφη, πριν από την καλλιέργεια τους πρέπει να βελτιώνονται με τύρφη, ή κοπριά ή άλλα οργανικά βελτιωτικά του εδάφους όπως είναι ο δολομίτης ή μαρμαρόσκονη όπου η περιεκτικότητα σε ασβέστιο είναι χαμηλή.
Οι κατάλληλες θερμοκρασίες περιβάλλοντος για την καλλιέργεια της γαρυφαλλιάς είναι: 20-22ο C την ημέρα και μέχρι 12ο C την νύχτα. Η θερμοκρασία του εδάφους πρέπει να είναι τουλάχιστον 15ο C.
Η επιθυμητή περιεκτικότητα στην ατμόσφαιρα του θερμοκήπιου σε διοξείδιο του άνθρακος είναι τα 500- 1000ppm, ενώ απαιτείται φωτισμός του οποίου η ένταση να είναι 15000- 45000 lux.
Καλλιεργητικές εργασίες
Στην Ελλάδα η καλλιέργεια της γαρυφαλλιάς γίνεται σε ψυχρά θερμοκήπια στα νοτιότερα μέρη αλλά καλλιεργείται και σε βορειότερα, αλλά με θέρμανση. Επίσης καλλιεργείται και υπαίθρια, σε κατάλληλες περιοχές προφυλαγμένες από τον άνεμο.
Η γαρυφαλλιά πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα των οποίων η φύτευση πρέπει να γίνεται την περίοδο μεταξύ του Απριλίου και του Μαΐου. Συνήθως φυτεύονται μέχρι 18000-19000 φυτά το στρέμμα για να μη δημιουργούνται προβλήματα από τον κακό φωτισμό σε περίπτωση μεγαλύτερης πυκνότητας.
Η φύτευση πρέπει να ακολουθείται από τακτικό πότισμα αλλά και από ριζοπότισμα με κατάλληλο φυτοφάρμακο εναντίον των ασθενειών του εδάφους, όπως είναι το πύθιο, η φυτόφθορα, η ριζοκτόνια, κ.α.
Η λίπανση της γαρυφαλλιάς πρέπει να γίνεται με τα κατάλληλα λιπάσματα ανάλογα με την χημική σύνθεση του εδάφους. Μία ενδεικτική βασική λίπανση πριν από την φύτευση των μοσχευμάτων είναι: Δίνεται μία ποσότητα 8 κυβικών μέτρων κοπριάς το στρέμμα ή τύρφης, ενώ γίνεται λίπανση με 150-180 κιλά το στρέμμα με υπερφωσφορικό, 40-50 κιλά θειικό κάλιο, 50-80 κιλά θειικό μαγνήσιο.
Με κάθε άρδευση επίσης γίνεται συμπληρωματική λίπανση με: νιτρική αμμωνία, νιτρικό κάλιο, θειικό μαγνήσιο, κ.α.
Πολλές φορές παρατηρούνται τροφοπενίες σε ορισμένα ιχνοστοιχεία όπως είναι το βόριο, ο σίδηρος, κ.α. Στις περιπτώσεις αυτές γίνεται χρησιμοποίηση ιχνοστοιχείων.
Η γαρυφαλλιά ειδικά στην Κρήτη αλλά και σε άλλα μέρη, αντιμετωπίζει το πρόβλημα της υψηλής αλατότητος του νερού αρδεύσεως. Στις περιπτώσεις αυτές πρέπει να γίνεται απόπλυση του εδάφους με νερό καλής ποιότητας 2-3 φορές τον χρόνο, όπως επίσης πρέπει να λαμβάνονται και διάφορα άλλα μέτρα όπως, η βελτίωση της στραγγίσεως, η ελαφρά επιφανειακή λίπανση, κ.α.
Μία τεχνική που πρέπει να εφαρμόζεται στις γαρυφαλλιές είναι το κορυφολόγημα. Συνήθως γίνονται 2 κορυφολογήματα ετησίως.Τα κορυφολογήματα γίνονται επάνω από τον κόμβο ενός ευδιάκριτου μεσογονατίου. Το πρώτο γίνεται σε ύψος 4-5 κόμβων, 25 ημέρες μετά το φύτεμα των μοσχευμάτων ενώ τα επόμενα στον 3-4ο κόμβο.
Επίσης εφαρμόζεται στις γαρυφαλλιές η απομάκρυνση πολλών μπουμπουκιών, ώστε αυτά που διατηρούνται να δώσουν καλής ποιότητας γαρύφαλλα.
Στην Ελλάδα καλλιεργούνται κυρίως τα μονανθή γαρύφαλλα (STANDARD) σε ποσοστό 60-70% και τα πολυανθή (SPRAY) σε ποσοστό 30-40%. Σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, Ιταλία, Τουρκία καλλιεργούνται κυρίως τα μονανθή ενώ σε χώρες όπως η Ολλανδία, το Ισραήλ, η Ισπανία κυρίως τα πολυανθή.
Στα γαρύφαλλα του τύπου STANDARD αφαιρούνται τα πλάγια μπουμπούκια για να αναπτυχθεί το κορυφαίο σε άνθος. Στα γαρύφαλλα τύπου SPRAY, αφαιρείται το πρώτο κεντρικό μπουμπούκι ώστε να αναπτυχθούν πολλά μπουμπούκια στο ίδιο στέλεχος με αποτέλεσμα οι γαρυφαλλιές αυτού του τύπου να απαιτούν λιγότερα εργατικά και να είναι πιο παραγωγικές. Τα τελευταία χρόνια, η ζήτηση για πολυανθή γαρύφαλλα συνεχώς αυξάνεται επειδή απαιτούν λιγότερα εργατικά, είναι πιο παραγωγικά και διατηρούνται περισσότερο σαν δρεπτά άνθη, ενώ η ποιότητα τους είναι πολύ καλή.
Η συγκομιδή
Το κατάλληλο στάδιο κατά το οποίο γίνεται η συγκομιδή των ανθέων της γαρυφαλλιάς, εξαρτάται από την ποικιλία, την εποχή, την θερμοκρασία τον χρόνο που πρέπει να αποθηκευθούν τα άνθη και την απόσταση από τις αγορές.
Σε γενικές γραμμές τα γαρύφαλλα του τύπου STANDARD συγκομίζονται όταν τα μπουμπούκια είναι μισάνοιχτα επειδή τότε: επιμηκύνεται ο χρόνος διατήρησης τους, συσκευάζονται ευκολότερα και προσβάλλονται λιγότερο από τις ασθένειες. Τα γαρύφαλλα του τύπου SPRAY κόβονται όταν δύο μπουμπούκια έχουν ανοίξει τελείως ενώ τα υπόλοιπα αρχίζουν να ανοίγουν.
Η κοπή των ανθέων γίνεται με κοφτερό μαχαίρι και ποτέ με τα χέρια ή με ψαλίδι. Το μήκος του στελέχους τους πρέπει να είναι μεγαλύτερο από 50 εκατοστά και να είναι υγιές.
Μετά την κοπή, τα φαρύφαλλα πρέπει να τοποθετούνται σε μέρη σκιερά και δροσερά. Τα κομμένα άνθη τοποθετούνται σε θερμοκρασίες 2-4ο C και μπορούν να συντηρηθούν για 2-4 εβδομάδες.
Σε περίπτωση μεταφοράς τους για να διατηρηθούν σε καλή κατάσταση πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένα κατάλληλο συντηρητικό.
Η καλλιέργεια της γαρυφαλλιάς μπορεί να γίνει διετής όταν τα φυτά είναι εύρωστα και σε καλή υγιεινή κατάσταση.
Εχθροί και ασθένειες
Οι κυριότεροι εχθροί της γαρυφαλλιάς είναι: οι αφίδες, ο θρίπας, ο φυλλορύκτης, διάφορες φυλλοφάγες κάμπιες, ο τετράνυχος κ,α
Οι κυριότερες ασθένειες είναι: το φουζάριο, η ριζοκτόνια, το πύθιο, ο βοτρύτης, η σκωρίαση, κ.α.
Η καταπολέμηση των εχθρών και των ασθενειών γένεται με τα κατάλληλα φυτοφάρμακα.
Η εμπορία
Οι κυριότερες χώρες παραγωγής γαρύφαλλων είναι η Ολλανδία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία, ενώ μεγάλη ανάπτυξη έχει η καλλιέργεια αυτή στην Τουρκία. Επίσης έχει αναπτυχθεί σημαντικά σε χώρες όπως: οι ΗΠΑ, η Κολομβία, η Κένυα, η Αυστραλία, το Μεξικό, κ.α.
Η Ελλάδα μέχρι την δεκαετία του 1990 έκανε εξαγωγές γαρύφαλλων σε χώρες της Ευρώπης αλλά και στις ΗΠΑ και σε ορισμένες χώρες της Ασίας. Τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζουν προβλήματα οι εξαγωγές λόγω προβλημάτων που έχει η οργάνωση της εμπορίας τους, παρά την καλή ποιότητα των γαρύφαλλων που παράγονται.
Στη χώρα μας λειτουργούν δύο ανθαγορές και αυτές βρίσκονται στην Αττική, ενώ έχει ανασταλεί το σχέδιο δημιουργίας ανθαγοράς και στη Θεσσαλονίκη. Οι ανθαγορές αυτές προσελκύουν κυρίως μικροπαραγωγούς.
Μία από αυτές είναι η ανθαγορά Προμπονά. Πρόκειται για την παλαιότερη ανθαγορά, η οποία ιδρύθηκε το 1962, σε ιδιόκτητο χώρο 4,5 στρ. με 200 θέσεις στην περιοχή Πατησίων, ο οποίος ανήκει στα περίπου 140 μέλη του Αγροτικού Ανθοπαραγωγικού Συνεταιρισμού Αττικής.
Από την ανθαγορά αυτή γίνεται χονδρική μόνο διακίνηση κομμένων λουλουδιών και σε αυτήν δεν συμμετέχουν εισαγωγείς. Πέραν των μελών του Συνεταιρισμού, εξυπηρετούνται και φιλοξενούμενοι παραγωγοί και έμποροι, έτσι ώστε ο συνολικός αριθμός των εξυπηρετουμένων ανέρχεται σε 350. Στην ανθαγορά διακινούνται προϊόντα κυρίως από την Αττική, αλλά και από Πελοπόννησο.
Τέλος η ανθαγορά Αμυγδαλέζας βρίσκετε στην περιοχή του Μενιδίου όπου λειτουργούν ουσιαστικά δύο ανθαγορές, υπό την Κοινοπραξίας Ανθοκομικών Συνεταιρισμών Ελλάδος (Κ.Α.Σ.Ε.), στην οποία ανήκουν οι εξής ενεργοί συνεταιρισμοί:
  • Συνεταιρισμός Ανθοκομικών Αττικής.
  • Συνεταιρισμός Φυτωριούχων Αττικής.
  • Αγροτικός Ανθοκομικός Συνεταιρισμός Θραψάνου (Ηρακλείου, Κρήτης)
  • Σ.Ε.Π.Α.Π., Τροιζηνίας
  • Σ.Ε.Π.Α.Π., Καλλονής (Τροιζηνίας)
Στην χώρα μας η καλλιέργεια του γαρύφαλλου απαιτεί πολλά εργατικά που φθάνουν τα 200- 220 ετησίως το στρέμμα και γι αυτό οι επιχειρήσεις που το καλλιεργούν είναι οικογενειακές και έχουν μέγεθος συνήθως 4-6 στρέμματα.
Στα θερμοκήπια η παραγωγή κυμαίνεται σε 140.000-180.000 γαρύφαλλα το στρέμμα ετησίως, ενώ στις υπαίθριες καλλιέργειες φθάνει τα 120.000-140.000 γαρύφαλλα το στρέμμα ετησίως. Στα θερμοκήπια γίνεται η καλλιέργεια της γαρυφαλλιάς συνήθως σε κατάλληλα διαμορφωμένο έδαφος ενώ τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να καλλιεργείται με υδροπονικές μεθόδους εκτός εδάφους, επάνω σε υπόστρωμα από περλίτη, πετροβάμβακα, ελαφρόπετρα, κ.α.
Το κόστος της καλλιέργειας ενός στρέμματος με γαρυφαλλιές, λόγω των εργασιών που απαιτείται να γίνουν με τα χέρια, είναι υψηλό. Απαιτούνται πολλά ημερομίσθια (200-220) και ανέρχεται σε 7000-8000€ το στρέμμα. Λαμβάνοντας υπόψη μία μέση τιμή του δρεπτού γαρύφαλλου ίση με 0,08- 0,10 € η μέση ακαθάριστη πρόσοδος σε θερμοκηπιακές καλλιέργειες ανέρχεται σε 12000- 18000€ το στρέμμα που αντιστοιχεί σε ένα καθαρό εισόδημα 5000- 10000 € το στρέμμα, ενώ στις υπαίθριες καλλιέργειες η μέση ακαθάριστη πρόσοδος σε θερμοκηπιακές καλλιέργειες ανέρχεται σε 10000- 14000€ το στρέμμα που αντιστοιχεί σε ένα καθαρό εισόδημα 3000- 5000 € το στρέμμα.

ΑΝΤΙΔΙ

Φυτό ποώδες της οικογένειας των συνθέτων. Τα παράρριζά του σχηματίζουν σφαιρικό ρόδακα από το κέντρο του οποίου αναπτύσσεται ο ανθοφόρος βλαστός ύψους μέχρι 1 μ., με άνθη κυανά ή λευκά. Κατάγεται από τη μεσογειακή ζώνη, ή ίσως και από την Ινδία, και καλλιεργείται αποκλειστικά ως σαλατικό ή για γαρνίρισμα φαγητών. To εδώδιμο μέρος του φυτού είναι ο ρόδακας των φύλλων, που αναπτύσσεται κοντά στο έδαφος και κόβεται προτού αναπτυχθεί ο ανθοφόρος βλαστός.

Τα α. που καλλιεργούνται σε λαχανοκομικές ποικιλίες είναι πάρα πολλά. Μία ομάδα από αυτά έχει φύλλα πολυσχιδή, κατσαρά, που χαρακτηρίζουν τους διάφορους τύπους του κατσαρού α., και μία άλλη έχει φύλλα πλατιά, σχεδόν ακέραια ή αβαθώς οδοντωτά που χαρακτηρίζουν τους τύπους του πλατύφυλλου α. (σκαρόλα). Τα α. αναπτύσσονται γρήγορα και γι’ αυτό καλλιεργούνται μαζί με άλλα λαχανικά που αναπτύσσονται πιο αργά. Η σπορά γίνεται συνήθως νωρίς την άνοιξη, με ή χωρίς μεταφύτευση.


http://to-mikro-spiti-sto-livadi.blogspot.gr

Σέσκουλο

Το σέσκουλο ή σέσκλο ή Βέτα η σικελική (Beta vulgaris, Βέτα η κοινή) είναι ποώδες, διετές συνήθως φυτό της οικογένειας των Χηνοποδιοειδών και ανήκει στο γένος Βέτα ή Μπέτα. Καλλιεργείται στις Μεσογειακές περιοχές, στη Βόρεια Αφρική και γενικά στις Εύκρατες περιοχές. Θεωρείται ότι κατάγεται από τα Κανάρια Νησιά.

Τα φύλλα του είναι μεγάλα, γυαλιστερά, αρκετά σκληρά και γραμμωτά. Τα άνθη του έχουν πρασινωπό ή κοκκινωπό χρώμα και διατάσσονται κατά σωρούς στη μέση του φυτού. Η αναπαραγωγή γίνεται με σπόρο. Το σέσκουλο αρέσκεται σε υγρά εδάφη και θέλει καλό πότισμα για να αναπτυχθεί. Όταν δεν υπάρχει αρκετή υγρασία στο έδαφος πραγματοποιείται ένα πότισμα μετά από το φύτρωμα των μικρών φυταρίων.

Στην Ελλάδα εκτός από το καλλιεργούμενο σέσκουλο υπάρχει και το αυτοφυές αγριοσέσκουλο που βρίσκεται σε παραθαλάσσιες κυρίως περιοχές.

Τα φύλλα του σέσκουλου γίνονται σαλάτες αλλά τρώγονται κυρίως μαγειρεμένα, ενώ οι ντολμάδες από σέσκουλα είναι παραδοσιακό πιάτο σε αρκετές περιοχές της Ελλάδας.

Στην Κύπρο το σέσκουλο αναφέρεται και ως λάχανο, και χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο ως συνοδευτικό στα φαγητά με όσπρια.

Καλλιέργεια μανιταριών πλευρώτους

Για να καλλιεργήσουμε εύκολα και γρήγορα μανιτάρια Pleurotous στο σπίτι μας χρειαζόμαστε ένα έτοιμο παστεριωμένο υπόστρωμα (μπλόκ) ειδικό για καλλιέργεια μανιταριών που βασίζεται σε ειδικά επεξεργασμένο άχυρο σιτηρών. Περιέχει μέσα μυκήλιο Pleurotus υπό την μορφή σπόρου το οποίο δεν έχει απλωθεί σε όλη την μάζα του υποστρώματος. Το υπόστρωμα αυτό είναι συσκευασμένο σε ειδικά συμπιεσμένα μπλοκ με διάδανο φιλμ ανθεκτικού πλαστικού από έξω έτοιμο για χρήση. Οι διασστάσεις του μπλόκ είναι συνήθως 50x40x20 cm - 66 lit και έχει βάρος 17-18 κιλά.

Τα γεωπονικά καταστήματα διαθέτουν υπόστρωμα επωασμένο έτοιμο για παραγωγή, αλλά διατίθεται και υπόστρωμα σπαρμένο εάν ζητηθεί. Το σπαρμένο υπόστρωμα χρειάζεται περίπου 15-18 ημέρες επώαση σε σκοτεινό μέρος με θερμοκρασία από 18-25o C. Στην συνέχεια και εφόσον έχει ασπρίσει καλά (έχει απλώθεί το μυκήλιο) ακολουθούμε τις ίδιες οδηγίες για την παραγωγή όπως και του επωασμένου. 


Τοποθετούμε το μπλόκ σε μέρος σκιερό, φωτεινό και δροσερό, χωρίς να το πιάνει ο άνεμος. Διάφορα προτεινόμενα μέρη είναι μία φωτεινή αποθήκη, στο μπαλκόνι σε μέρος προστατευμένο από τον αέρα, κάτω από μια σκάλα, στην κουζίνα, στην πυλωτή της πολυκατικίας, σε πάρκιν αυτοκινήτων με παράθυρα, σε ένα θερμοκήπιο ή σε οποιοδήποτε μέρος μπορούμε να το προστατεύσουμε. 

Τα πλευρότους χρειάζονται φως. Γι αυτό τοποθετούμε το υπόστρωμα σε φωτεινό μέρος αλλά όχι απευθείας στον ήλιο. Το φως στο οποίο μπορούμε να διαβάσουμε είναι αρκετό για να γίνει η παραγωγή των μανιταριών. Κατά την διάρκεια της νύχτας ας μένει στο σκοτάδι (δεν χρειάζεται φως). 

Ιδανική θερμοκρασία για να φυτρώσουν τα μανιτάρια είναι 8-18oC. Σε θερμοκρασίες κάτω των 6 oC δεν χαλάνε τα μανιτάρια αλλά καθυστερούν να μεγαλώσουν. Σε θερμοκρασίες όμως πάνω από 25 oC δεν φυτρώνουν. Ετσι ιδανική εποχή για την καλλιέργεια μανιταριών pleurotous στο σπίτι είναι από τις αρχές Νοεμβριού έως τα μέσα Μαρτίου.   Τοποθετoύμε τον μπλόκ πάνω σε μια υγρή επιφάνεια που να έχει μόνιμα νερό (αφρολέξ, πιατάκι, παλιά κουβέρτα κτλ) ή σε σημείο με πολυ ψηλή σχετική υγρασία 80-90%. Δεν τοποθετούμε το μπλόκ πάνω σε χώμα, αλλά πάνω σε τσιμέντο, πλακάκια ή σε ξύλο (παλέτα) και ο καλύτερος τρόπος είναι να είναι όρθιο. Ελέγχουμε καθημερινά μέχρι να δούμε τα πρώτα κεφαλάκια από τα μανιτάρια να εμφανιστούν. 

Τότε ανοίγουμε τρύπες στο πλαστικό στα σημεία που βγαίνουν τα μανίταρια και τα δροσίζουμε χρησιμοποιώντας ένα ψεκαστηράκι χειρός, πάνω στο μπλόκ ψεκάζοντας σε όλη την επιφάνεια του, γύρω-γύρω 1-2 φορές την ημέρα μέχρι τα μανιτάρια να μεγαλώσουν αρκετά. Προσοχή δεν αφαιρούμε το πλαστικό φίλμ από το μπλόκ γιατί θα μειώνεται πολύ γρήγορα η υγρασία του.

Κάτω από καλές συνθήκες τα μανιτάρια θα ξεκινήσουν να φυτρώνουν σε 10-14 ημέρες. Τα μάζεβουμε όταν φτάσουν σε ένα επιθυμητό επίπεδο ή όταν δεν μεγαλώνουν άλλο. Τα μάζεβουμε όλα μαζί από την τρύπα που έχουν βγει μονομιάς τραβώντας τα απότομα από το σημείο που έχουν φυτρώσει. 

Δεν χρησιμοποιούμε μαχαιρί. Από το ίδιο σημείο μπορεί να ξαναφυτρώσουν μετά από λίγο καιρό αφού επαναλάβουμε την ίδια διαδικασία. Το μπλόκ μπορεί να βγάλει 2-3 φορές μανιτάρια κάτω απο ιδανικές συνθήκες (συνολικά 5-7 κιλά). 
Μετά από κάθε παραγωγή το ξεπλένουμε καλά με πολύ νερό. Όταν σταματήσει να παράγει μανιτάρια δεν το πετάμε στα σκουπίδια αλλά ανακυκλώνουμε το περιεχόμενο του ενσωματώνοντας το στο χώμα του κήπου ή στους λάκους των δέντρων για λίπασμα. Είναι ιδανικό για καλλιέργειες κηπευτικών, λαχανικων και οπωροφόρων δέντρων. 

Με αυτό το απλό και γρήγορο τρόπο μπορούμε να έχουμε ολόφρεσκα, υγειινά μανιτάρια πλευρώτους όλο τον χειμώνα στο σπίτι μας με χαμηλό κόστος παραγωγής.


πηγή: https://www.geoponiko-parko.gr


Το Πεκάν

Το πεκάν είναι ένα δένδρο που ανήκει στην οικογένεια των Juglandaceaeστο γένος carya και στο είδος illinoensis. Το γένος αυτό περιλαμβάνει 6 είδη.
Το πεκάν είναι ένα φυτό που προέρχεται από την αμερικανική ήπειρο. Στην Ν.Ευρώπη, άρχισε να καλλιεργείται τα τελευταία χρόνια ενώ στην Ελλάδα δεν καλλιεργείται ακόμη συστηματικά. Οι καρποί του πεκάν μοιάζουν με τους καρπούς της καρυδιάς και μπορούν να καταναλωθούν σαν νωποί αλλά και σαν ξηροί. Επίσης μεταποιούνται και παραλαμβάνεται ένα έλαιο που χρησιμοποιείται στη μαγειρική και την φαρμακευτική.
Το πεκάν θέλει εδάφη βαθιά, αργιλο-ασβεστώδη, πυριτιο-ασβεστώδη. Είναι απαιτητικό σε νερό και δεν πρέπει να καλλιεργείται σαν ξηρική καλλιέργεια. Τα φυτά που αναπτύσσονται σε γειτνίαση με ρεύματα νερού έχουν μεγάλη επιτυχία. Το πεκάν αντέχει στην υψηλή υγρασία του εδάφους ούτε την υψηλή ηλεκτρική αγωγιμότητα του εδάφους. Μπορεί να καλλιεργηθεί ακόμη και σε υφάλμυρα νερά που έχουν συγκέντρωση μέχρι 3 g /λίτρο.
Το πεκάν παράγει καρύδια υψηλής ποιότητας. Το δέντρο του πεκάν είναι εύρωστο του οποίου οι διαστάσεις μπορούν να φθάσουν τα 15-20m σε ύψος και 10-20m σε διάμετρο.
Το πεκάν έχει άνθη αρσενικά και θηλυκά που ευρίσκονται επάνω στο ίδιο φυτό (μόνοικο). Οι αρσενικοί οφθαλμοί φέρονται σε βλαστούς του προηγούμενου έτους ενώ οφθαλμοί που δίνουν τα θηλυκά άνθη ευρίσκονται στο άκρο της ετήσιας βλάστησης (επάκρια καρποφορία).
Η φύτευση
Τα φυτά του πεκάν φυτεύονται σε διαστάσεις 9Χ10m μέχρι 8Χ9m λόγω του μεγάλου μεγέθους που αναπτύσσουν αλλά και των μεγάλων αναγκών σε ηλιακό φως που έχουν ανάγκη. Κατά την φύτευση, λόγω του μεγάλου μήκους που έχουν οι ρίζες του πρέπει να ανοίγονται λάκκοι βάθους 1,5m. Κατά την φύτευση γίνεται μία βασική λίπανση που εξαρτάται από την χημική ανάλυση του εδάφους που έγινε προηγουμένως.
Η λίπανση
Η ανάπτυξη της βλαστήσεως του πεκάν, διακρίνεται σε δύο περιόδους έντονης δραστηριότητας κατά την άνοιξη και το φθινόπωρο. Η φωσφορο-καλιούχα λίπανση γίνεται αμέσως μετά την συγκομιδή των καρπών. Ο φωσφόρος και το κάλιο ενσωματώνονται στο έδαφος. Η αζωτούχος λίπανση δίνεται σε δύο δόσεις. Η πρώτη δόση δίνεται κατά την έκπτυξη των οφθαλμών και η δεύτερη το καλοκαίρι (Αύγουστο). Αξίζει να σημειωθεί ότι το φυτό του πεκάν είναι ευαίσθητο στην έλλειψη ψευδαργύρου που εκδηλώνεται με τον σχηματισμό ροζέτας στο άκρο του βλαστού. Εφόσον υπάρχει πρόβλημα έλλειψης ψευδαργύρου γίνονται ψεκασμοί στα φύλλα με κατάλληλο σκεύασμα.
Η καλλιέργεια του πεκάν είναι σχετικά εύκολη εάν ο παραγωγός προμηθευτεί εμβολιασμένα φυτά με τις κατάλληλες ποικιλίες.
Ο πολλαπλασιασμός
Ο πιο γνωστός τρόπος πολλαπλασιασμού του πεκάν είναι ο πολλαπλασιασμός με σπόρους και ο εμβολιασμός των φυταρίων με την κατάλληλη ποικιλία. Ο εμβολιασμός του πεκάν παρουσιάζει δυσκολίες.
πηγή: www.symagro.com

Οι Φθινοπωρινοί βολβοί

volvoi
Οι φθινοπωρινοί βολβοί φυτεύονται το φθινόπωρο και ανθίζουν την άνοιξη. Λέγονται και σκληραγωγημένοι βολβοί γιατί φυτεύονται πριν τις πρώτες παγωνιές και για να ανθίσουν ικανοποιητικά την άνοιξη πρέπει να εκτεθούν στις χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα. Αυτοί οι βολβοί μπορούν να αφεθούν στο έδαφος και μετά την άνθησή τους και να αναπτύσσονται κάθε χρόνο.
 Για να έχετε υπέροχα ανοιξιάτικα λουλούδια φυτέψτε τουλίπες, νάρκισσους, ζουμπούλια κ.α. το φθινόπωρο.


φθινοπωρινοί βολβοί

Πότε φυτεύονται οι φθινοπωρινοί βολβοί;

Τους φθινοπωρινούς βολβούς (ανοιξιάτικης ανθοφορίας), πρέπει να τους φυτεύουμε το φθινόπωρο πριν παγώσει το έδαφος ώστε να προλάβουν οι ρίζες του βολβού να αναπτυχθούν ενώ διατηρείται ακόμα θερμό το χώμα. Σε αυτό το διάστημα οι ρίζες πρέπει να προλάβουν να μεγαλώσουν όσο χρειάζονται και να απορροφήσουν υγρασία και θρεπτικά συστατικά ώστε να βλαστήσουν και ανθίσουν εντυπωσιακά την άνοιξη. Διαφορετικά, αν φυτευτούν πολύ αργά το φθινόπωρο, θα ανθίσουν έτσι κι αλλιώς, χρησιμοποιώντας την αποθηκευμένη ενέργεια του βολβού αλλά πιθανόν να μην έχουν την αναμενόμενη θεαματική άνθηση. Ωστόσο, θα αναρρώσουν και θα ανθίσουν καλύτερα τα επόμενα χρόνια. Αν δεν είστε σίγουροι, μια καλή λύση είναι να τους φυτέψετε περίπου έξι εβδομάδες πριν το έδαφος αρχίσει να παγώνει τα βράδια. Αν για διάφορους λόγους πρέπει να φυτέψετε τους φθινοπωρινούς βολβούς αργά, μπορείτε να απλώσετε από πάνω τους ένα παχύ στρώμα κομπόστ ή χωνεμένης κοπριάς για να κρατήσετε το έδαφος ζεστό για μερικές παραπάνω εβδομάδες. Με αυτό τον τρόπο θα δώσετε τη δυνατότητα στις ρίζες να αναπτυχθούν. Μην ξεχάσετε να αφαιρέσετε αυτό το στρώμα στις αρχές της άνοιξης, ώστε τα φυτά να μην χρειαστεί να ζοριστούν καθώς θα αναπτύσσονται. Αν εκεί που μένετε οι κρύες βροχές φτάνουν αργά, μην φυτέψετε τους βολβούς σας πολύ νωρίς το φθινόπωρο, ελπίζοντας να αναπτύξουν καλύτερα τις ρίζες τους. Μπορεί να αποφασίσουν ότι η καλοκαιρινή περίοδος ξεκούρασης τελείωσε και να ξεκινήσουν να μεγαλώνουν.

βολβοί

Οι φθινοπωρινοί βολβοί αφού φυτευτούν, χρειάζονται να περάσουν μια κρύα περίοδο κατά τους χειμερινούς μήνες για να ανθίσουν εντυπωσιακά την άνοιξη. Σε περιοχές που το κρύο δεν είναι αρκετό, δεν θα ανθίσουν πολύ ικανοποιητικά αν δεν τους προσφέρετε τεχνητό κρύο (π.χ. τοποθέτηση στο ψυγείο).
Καθώς τελειώνει ο χειμώνας και η θερμοκρασία ανεβαίνει, χαρούμενοι βλέπουμε τα πρώτα βλαστάρια να ξεπετιούνται από το έδαφος, αλλά τρομάζουμε όταν οι κρύες μέρες επιστρέψουν και το χιόνι καλύψει τα φυτά. Ευτυχώς, τα φυτά συνεχίζουν να μεγαλώνουν σαν να μην τους ενδιαφέρει καθόλου αυτή η αλλαγή του καιρού. Είναι σίγουρα τα αγαπημένα μας φυτά.

βολβοί

Οι βολβοί που αγοράσατε πρέπει να φαίνονται υγιείς, να είναι ολόκληροι και να μην έχουν σαπίσματα, μούχλα ή να είναι αφύσικα ζαρωμένοι. Τα φυτά μπορεί να ξεκινήσουν να βλασταίνουν, που σημαίνει ότι αποτελούν υγιές φυτικό υλικό. Αυτή η φυσική διαδικασία δείχνει τη δύναμη των φυτών. Τα πιθανά βλαστάρια (και μερικές φορές ρίζες) είναι «ακίνδυνα». Ωστόσο, για να αποφύγετε το υπερβολικό φύτρωμα σας συμβουλεύουμε να φυτέψετε αυτά τα φυτά όσο πιο σύντομα μπορείτε. Φυτέψτε τα με τα βλαστάρια προς τα επάνω και ποτίστε τα αμέσως για καλά αποτελέσματα.


Το Κυκλάμινο Cyclamen


kiklamino
Το κυκλάμινο είναι ιθαγενές φυτό της Κεντρικής Ευρώπης και της Μεσογείου. Ανήκει στην οικογένεια των Πριμουλιδών (Primulaceae). Είναι φυτό πολυετές, ποώδες, ύψους 15-30cm. Τα άνθη του εμφανίζονται μεμονωμένα στις άκρες μακριών και γερών στελεχών, σε λευκό, πορφυρό, κόκκινο, ροζ και μοβ χρώμα. Μεγάλο πλεονέκτημα του φυτού αποτελεί η ανθοφορία του, η οποία κρατάει για μεγάλο χρονικό διάστημα, διότι τα άνθη του ανανεώνονται συνεχώς.



Είναι κυρίως γλαστρικό φυτό και χρησιμοποιείται για τη διακόσμηση εσωτερικών χώρων όλο το χειμώνα, το ενδιαφέρον μας, όμως, το προκαλεί με την εντυπωσιακή του εμφάνιση κατά την περίοδο των Χριστουγέννων. Ακόμη μπορεί να φυτευτεί στο έδαφος σε κήπους όπου σχηματίζει ωραίες μπορντούρες ή συστάδες αλλά πάντα σε σκιερά σημεία.

kiklaminoΟ τρόπος πολλαπλασιασμού του γίνεται αποκλειστικά  με σπόρο, διότι οι κόνδυλοι δεν παράγουν βολβίδια ούτε και τεμαχίζονται. Η σπορά γίνεται το  Σεπτέμβριο σε μίγμα τύρφης και φυλλοχώματος σε απόσταση 2,5~3cm. Η ανθοφορία τους δηλαδή από το Νοέμβριο έως την άνοιξη ξεκινά 15-18 μήνες μετά τη σπορά.


Είναι φυτό που αγαπάει  το  δροσερό και υγρό κλίμα , αντέχει στις χαμηλές θερμοκρασίες (και κάτω από 0οC), άριστες θερμοκρασίες είναι 13-18οC. Είναι ευπαθή στην ηλιοφάνεια γι’ αυτό την άνοιξη επιβάλλεται η σκίαση αυτών. Είναι οξύφιλο φυτό, και αναπτύσσεται σε εδάφη που είναι πλούσια σε οργανική ουσία, ελαφρά στραγγερά και ημισκιαζόμενα.

Προσοχή κατά την περίοδο του καλοκαιριού επιβάλλεται η σκίαση διότι δημιουργούνται εγκαύματα στα φύλλα.

Τέλος, καλό θα ήταν να πάρουμε κάποια μέτρα για να μην αντιμετωπίσουμε σοβαρά προβλήματα όπως είναι τα εγκαύματα, από τον ήλιο κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, η επιμήκυνση των μίσχων, σε συνθήκες μειωμένου φωτισμού και καταστροφή των ανθοφόρων οφθαλμών, σε συνθήκες μειωμένου φωτισμού και υψηλής θερμοκρασίας.

Γι αυτό μην ξεχνάτε! Να προσφέρεται σκίαση στα φυτά σας κατά την περίοδο του καλοκαιριού και να παρακολουθείται συχνά την θερμοκρασία και τον φωτισμό του χώρου που έχετε επιλέξει για το δικό σας Κυκλάμινο.


πηγή: www.fitagora.gr